أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ ا نمىبينى كه ايشان « 1 » در هر راهى از سخن ، سر نهاده مىروند . ( 225 ) وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ و ايشان مىگويند آنچه « 2 » نمىكنند . ( 226 ) إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مگر آنها كه ايمان آوردند ، و كارهاى نيكو كردند ؛ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً و ياد كردند خداى تعالى را بسيار ، وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا و انصاف ستده شدند « 3 » بعد آنك ستم رسيده شدند از كفّار وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ و هرآينه ظالمان بدانند ، كه به كدام جاى بازگشتن « 4 » بازگردندگانند . ( 227 )

--> ( 1 ) - اصل : كه‌شان . ( 2 ) - ن : آنج . ( 3 ) - ن و ت : انصاف ستدند . ( 4 ) - ن : بازگشت .